Sommige werken ontstaan niet vanuit een plan, maar vanuit een samenloop van plek, tijd en betekenis.
Deze Brickpainting van M.C. Escher is mijn eerste werk in de openbare ruimte — en tegelijk mijn eerste portret waarin het materiaal definitief werd “vastgezet”. Waar mijn andere werken bestaan uit losse, stapelbare LEGO®-stenen, is dit werk gegoten in epoxy. Niet meer te veranderen, niet meer te verschuiven. Wat je ziet, is wat het is.
Dat gegeven past misschien beter bij Escher dan bij wie dan ook.
Het werk bevindt zich in Leeuwarden, op enkele meters van het geboortehuis van M. C. Escher, het huidige Keramiekmuseum Princessehof. Een plek die ooit de naam Escherplein had kunnen dragen. In plaats daarvan kijkt Escher hier nu — in zekere zin — uit op zichzelf.
Omdat het werk op ongeveer drie meter hoogte hangt, is het niet van dichtbij te bekijken. Dat is geen beperking, maar onderdeel van de ervaring. Van een afstand vormt zich een beeld; van dichtbij zou het uiteenvallen in losse elementen.
De onthulling vond plaats tijdens Museumnacht Leeuwarden 2025, als onderdeel van de stadswandeling van Writer’s Block Murals. Auteur en journalist Asing Walthaus nam de onthulling voor zijn rekening en plaatste het werk daarmee direct in een bredere context van kunst in de stad.
Wat begon als een portret, werd daarmee ook een marker in de openbare ruimte. Een werk dat niet alleen bekeken wordt, maar ook deel uitmaakt van een route, een omgeving, een verhaal.
Misschien is dat wat dit werk uiteindelijk doet:
niet alleen Escher tonen, maar ook iets terugleggen in de plek waar hij ooit begon.
WIL JE MEER WETEN?